Sinds half april is Wester in Addis Abeba, Ethiopië. Wester verblijft hier anderhalve maand bij het Dires House of Sports in het kader van zijn van het CIOS keuzevak Internationale Sportontwikkeling. In de gehandicaptenzorg gaat hij  bewegingsvormen voor revalidatie verzorgen. In deze blog vertelt Wester over zijn eerste ontmoeting met dit Afrikaanse land.

Op weg naar Addis Abeba

Na een afscheid op Schiphol van mijn vrienden en vriendin begon ik aan het grootste avontuur van mijn leven tot nu toe: sportontwikkelingswerk in Addis Abeba, Ethiopië. Een kleine 3 uur duurde het tot dat ik aan kwam op het vliegveld van Istanbul, waar ik transfer maakte (2 uur wachten) naar het vliegtuig dat mij naar Addis Abeba vloog. Beide vluchten waren met Turkish Airlines, die voor een goede lunch en een matig kopje koffie zorgden. Na 5 uur gevlogen te hebben kwam ik dan eindelijk aan op de luchthaven van Addis Abeba, het avontuur wat eerst heel onwerkelijk voelde, werd nu dan toch echt werkelijkheid.

 

Visum

Eenmaal aangekomen in Addis was een visum halen het eerste wat mij te doen stond. “Roltrap af, bochtje links, lange gang af en dan nog een roltrap”; dat is wat mij verteld werd, echter heb ik volgens mij de eerste roltrap overgeslagen, maar ben ik toch aangekomen bij het visumbureau. Na het aanvragen van een visum voor “vakantie & vrienden bezoeken” voor 3 maandan, mocht ik dan eindelijk het land in.

 

Baggage & simkaart

Na ruime tijd gewacht te hebben op mijn baggage, waar eerst 5 maal een onbekend ingetapet pakket rond ging, ben ik door de gate gegaan opzoek naar mijn chauffeur naar het Orange Lion Guest House. Hem heb ik helaas niet direct aangetroffen, waarna ik aan een medewerker van het vliegveld gevraagd heb of hij wist waar ik een simkaart kon kopen. Verassend genoeg had hij deze zelf te koop. Helaas kon ik op het vliegveld niet pinnen, aangezien mijn pinpas nog niet naar “wereldwijd” was overgezet. Hierom heb ik hem vriendelijk bedankt, en ben ik doorgegaan met het zoeken naar de chauffeur. Uiteindelijk trof ik hem buiten het vliegveld op de parkplaats aan.

 

Orange Lion Guest House

De chauffeur sprak heel goed Engels, dus ik heb hem flink ondervraagd over het doen en laten van de bewoners, maar ook over hem en wat hij normaal gesproken doet. De snelweg naar het Guest House zag er goed uit, maar toen wij eenmaal de afslag naar het Guest House insloegen was dit een wereld van verschil. Zo trof ik gaten in de weg en losse stenen in grote getale. Ik was zeer onder de indruk van het Guest House, zelf heb ik namelijk niet al te vaak een villa mogen betreden. Wel dacht ik direct dat ik hier wel aan kon wennen.

Na een goede nachtrust gehad te hebben, heb ik mij in de ochtend voorgesteld aan de 3 andere verblijvende, Tuur (19), Luuk (19) en Tim (20) van CIOS Venlo-Sittard. Zij verblijven hier inmiddels al 3 maanden en hebben mij al veel over hun ervaringen verteld.

Locatie

In 2014 ging Alissa van Klinken voor Respo International naar Ethiopië. Bekijk haar filmpje voor een indruk van het land en de projecten!

De eerste activiteiten

Op de 18/04/2017 stonden de eerste activiteiten gepland. Zo ben ik samen met de andere CIOSers in de ochtend naar een basisschool gaan om hier de sportlessen te verzorgen in het bijzijn van de SPAT-leraren. De SPAT-leraren leren van ons, maar wij uiteraard ook van hen, aangezien de gebruiken hier anders zijn. De SPAT-leraren hebben al veel activiteiten kunnen overnemen van Nederlandse stagiaires, zo zijn er inmiddels al 600+ studenten geweest.

De scholen die ik tot nu toe heb bezocht waren voor doven of verstandelijk beperkte kinderen. Helaas heb ik nog geen scholen voor lichamelijk beperkte kinderen gezien. Naast het werk op de scholen is er natuurlijk ook vrije tijd. Dit vul ik graag ik met een overheerlijke kop Ethiopische koffie, glas Juice of een Injera (zure pannenkoek) met linzensaus of kippen-, schapen- of koeienvlees.

Dires House of Sport

De locale organisatie, onderleiding van Abayneh, heeft mij gevraagd om de informatie van alle kinderen die bij hen sporten in kaart te brengen. Dit geldt voor 16 scholen. Dit zal veel werk worden, maar hiervoor ben ik gekomen!

Na op de tweede dag een heerlijk Ethiopische “Juice” gedronken te hebben, mocht ik helaas kennismaken met de plaatselijke zakkenrollers. Gelukkig merkte ik het op tijd op en kon ik mijn telefoon veilig opbergen.

De eerste avond was rustig, echter zijn die daarop volgenden dit niet. Zo hoor ik ‘s avonds hyena’s achter koeien, schapen en honden aan rennen, en deze in vele gevallen ook nog te grazen nemen. Vanwege pasen waren de eerste dagen zonder activiteiten op scholen. Hierdoor kon ik goed wennen aan de stad zonder dat het overal volgeladen stond met mensen en auto’s.

PS. Na zo’n 5 dagen zonder simkaart te hebben geleefd heb ik er eindelijk een weten te bemachtigen.

 

Tot over een week!

 

Wester