4E Module SPAT in Ethiopië een succes!
03-11-2010
Van 18 oktober tot en met 30 oktober 2010 heeft in Addis Abeba in Ethiopië het vierde module van het SPAT project plaats gevonden. Het SPAT- programma, wat staat voor Sport & Physical Activity Training, is een tweejarig opleidingsprogramma met als doel mensen op te leiden tot specialist op het gebied van bewegen en sport voor mensen met een handicap.

In deze vierde module heeft reflectie op de lesgeefvaardigheden en de persoonlijke ontwikkeling centraal gestaan. Daarnaast werd er verder gewerkt aan de eigen vaardigheden op sportgebied en het lesgeven in aangepast sporten (APE, Adapted Pshsical Education). Fondsenwerving en lobbyen zijn nieuwe onderwerpen die deze module aan de orde zijn gekomen. Deze Module staat onder leiding van Pyrrha Singerling (onderwijskundig medewerker van Respo International) Augusti la Riviére (logistiek, financiën en sport fysiologie) en Lydia La Riviere - Zijdel (SPAT coördinator en docent).

In de eerste drie dagen is een stevige basis gelegd voor twee succesvolle cursusweken. Zo is er in deze dagen uitgebreid ingegaan op het verslag dat de Sportofficers gaven over het SPAT programma van het afgelopen half jaar. De vorderingen van iedereen maar ook de inspanningen die de Sportofficers leveren in het project zijn deze dagen uitgebreid besproken: o.a. de testen die zij regelmatig doen met de studenten, de manuals die ze maken waarin alle oefeningen en spelen staan en de bibliotheek die ze aan het opzetten zijn.

Maar niet alleen wordt er besproken en gekeken naar wat er allemaal al is gedaan het afgelopen half jaar. Alle Sportofficers geven ook sportlessen op verschillende scholen in Ethiopië. Tijdens de afgelopen weken is een bezoek aan alle Sportofficers gebracht om te zien hoe zij in de praktijk functioneren. De eerste school die op het programma stond was Sibeste Negasi. Hier verzorgde Senayet B en Senayet S (sportofficers) een programma voor 12 kinderen/jongeren met een verstandelijke handicap. Bij de volgende school (Akaki) stond een groep kinderen met een verstandelijke handicap al te wachten. Hier was het de beurt aan de sportofficers Helen en Murad. De volgende dag was het de beurt aan Amanuel en Fanaye om les te geven aan een groep van ongeveer 25 kinderen van 6 tot 14 jaar met een verstandelijke handicap. Het SPAT programma wil aantonen dat mensen met een handicap ook waardig kunnen participeren in de maatschappij en kunnen lesgeven aan andere kinderen en volwassenen met een handicap in sport en bewegen.

Dat het SPAT programma succes heeft blijkt wel uit het volgende voorbeeld: ‘De juf, een wat oudere dame die met veel warmte over haar leerlingen spreekt, vertelde over hoe belangrijk dit sport- en beweeguurtje voor de kinderen is. Eén van de meisjes had onlangs haar vader verloren en voelde zich zo verdrietig dat ze niet meer naar school wilde. Maar deze week was ze wel gekomen omdat ze wist dat de sportlessen weer zouden beginnen. Ze vroeg elke ochtend aan de juf: Ze komen toch vandaag? Ze deed mee!'.

Lydia La Riviere- Zijdel schreef op haar weblog het volgende;
Het is goed om te zien dat hier beginnende docenten staan. Het is mooi om te zien dat de SPAT-studenten na een jaar opleiding in staat zijn om een programma te maken en zelfstandig les te geven waardoor ze zo'n grote groep kinderen van wisselend niveau aan de gang krijgen en houden. Het SPAT programma wordt alom geprezen en zowel de kinderen en volwassenen met een handicap die wekelijks op de diverse scholen en instellingen les krijgen, als ook de docenten op die scholen, zijn zeer te spreken over de SPAT studenten en hun lessen. Ze zien de meerwaarde van lessen voor mensen met een handicap in en nemen ook de rol van de Sportofficers serieus.

Het SPAT-programma wordt gefinancierd door Impulsis, Cordaid en particuliere initiatieven en is een initiatief van Respo International. Het programma maakt onderdeel uit van het House of the Sport in Addis Abeba wat Respo International in samenwerking met Stichting DIR heeft opgezet. Met het project heeft Respo International als doel de persoonlijke en maatschappelijke positie van mensen met een handicap in ontwikkelingslanden te versterken.