Sport in Indonesie  

Sport is in Indonesie nog niet zo vanzelfsprekend zoals dat in Nederland is. Hoewel door het ministerie veel aandacht wordt besteed aan sport, krijgt het tot nu toe in de uitrol naar de samenleving nog onvoldoende aandacht. Hierdoor wordt 'de kracht van sport' nog te weinig ervaren. Met name mensen met een handicap worden uitgesloten voor deelname aan sport- en beweegactiviteiten.

In Indonesie wordt sport vooral beoefend door de rijkere bevolkingsgroep. Sportfaciliteiten en sportactiviteiten zijn vaak gelieerd aan particuliere initiatieven en universiteiten (scholen). Dit heeft als gevolg dat de arme bevolkingsgroepen weinig tot geen toegang krijgen tot sport. Met name mensen met een handicap en vrouwen worden op deze manier uitgesloten voor deelname aan sport- en beweegactiviteiten.

Uitkomsten projectverkenning NOC*NSF 

Op basis van de projectverkenning van NOC*NSF zijn een aantal opvallende punten t.a.v. de positie van sport en mensen met een handicap in kaart gebracht:

• Vanuit de politiek wordt nog onvoldoende ingezet op sport,
• Er is een beperkte capaciteit aan specialisten voor de ontwikkeling van de sportsector en het toegankelijk maken van sport,
• Er is een zeer kleine groep geschoold als docent en of trainer op sportgebied,
• Er is zeer weinig aandacht voor sport binnen het onderwijs en op instellingen voor mensen met een handicap,
• Er zijn zeer weinig sportfaciliteiten zijn,
• Er is weinig kennis over en draagvlak voor de meerwaarde van sport (in het perspectief van: gezondheid, sociale ontwikkeling, fysieke ontwikkeling, plezier, etc.),
• Er zijn onvoldoende middelen om de sportsector verder te ontwikkelen,
• Sport in Indonesië wordt gezien als competitieve activiteit, een middel om je leiderschap te tonen, een middel om discipline aan te leren. Het wordt nog te veel onbelangrijk gevonden sport ook toegankelijk te maken voor ondergeschikte bevolkingsgroepen (mensen met een handicap en vrouwen).

• Ondanks de vooruitstrevende Indonesische plannen blijft het ‘Nothing about us without us' principe, te weten de mensenrechten benadering van mensen met een handicap, sterk achter bij de mensenrechten van andere Indonesiërs.