Na ongeveer een half uurtje reizen met de minibus vanaf het centrum, ben je in de wijk waar de tienjarige Birhane woont. Het meisje staat al te wachten en bij aankomst verschijnt er een grote lach op haar gezicht. Vol enthousiasme wijst ze de weg naar haar huisje. In de drukke straten doen huismoeders de was, voetballen jongens met een zelfgemaakte bal en maken vaders een praatje met elkaar. Het is duidelijk een van de armere wijken van Addis Abeba. Door de smalle straatjes en langs muren van golfplaten loopt Birhane richting haar piepkleine huisje. Haar stiefvader staat al te wachten in de deurpost. Hij vertelt dat hij zijn hele leven al woont in het huisje. In huis overheerst de heerlijke geur van de verhitte koffiebonen die moeder aan het branden is. Tegenover moeder ligt oma op een bed. Dit is het enige bed in het huis, Birhane slaapt met haar ouders op een matje op de vloer. Verder staan er nog een paar krukjes waarop je kunt zitten. Wanneer iedereen een plekje gevonden heeft, begint Birhane enthousiast over zichzelf te vertellen.

Talent

Doordeweeks gaat Birhane naar school. Hier doet ze erg hard haar best en heeft ze het erg naar haar zin. Ze kan er van balen dat haar lerares soms niet komt opdagen. Op school is ze één de beste leerlingen uit haar klas. Al is dat voor haar nog niet genoeg: ‘’Ik wil dé beste leerling worden uit mijn klas.’’

Gedichten

De grote hobby van Birhane is het schrijven van gedichten. Als er over poëzie begonnen wordt, staat het meisje op en zet ze drie stappen naar de rommelige kamer achterin het huisje. Ze pakt een map waarin tal van gedichten zitten, allemaal geschreven door haarzelf. Uit de map pakt ze het gedicht waar ze het meest trots op is, die over de overleden minister-president Meles Zenawi. Met dit gedicht heeft ze de nationale krant gehaald. Dat geeft wel aan dat ze er echt talent en passie voor heeft! Twee drijfveren die haar stiefvader ook voor poëzie heeft. Ook hij schrijft gedichten en Birhane geeft aan dat hij haar geïnspireerd heeft. Op haar school staat Birhane al bekend om haar gedichten.

In Ethiopië hebben ze op school een onderdeel dat heet ‘minimedia’. Hierin worden nieuwsartikelen, gedichten en vermakelijke verhalen geschreven. Ze houdt zich al drie jaar bezig met het schrijven van de gedichten en is ondertussen het grote voorbeeld voor de andere leerlingen. Door de docenten wordt ze regelmatig gevraagd voor het schrijven van een nieuw gedicht. Ook buiten school komen de verhalen van Birhane steeds vaker terecht. Ze is al meerdere keren uitgenodigd om haar gedichten voor te lezen in theater- en concertzalen.

De impact van judo

Naast het voordragen van poëzie in het theater, vloert ze in haar vrije tijd vakkundig haar leeftijdgenootjes op de judomat. Sinds een jaar judoot Birhane bij DIRES House of Sport. Opvallend genoeg heeft de poëzie haar aan het judoën gebracht. De judotrainer wilde door middel van poëzie zijn evenement promoten en zocht een poëet. Birhanes vader, die vlak bij DIRES House of Sport werkt, ving dit op en wist er wel raad mee. Birhane schreef een gedicht en mocht meedoen met de judoles. Ze was meteen enthousiast. ‘’Voordat ik op judo zat, vocht ik veel met andere kinderen wanneer ik het niet met ze eens was.’’ Birhane vertelt dat ze gemakkelijk van haar af sloeg en behoorlijk agressief was. Ze komt met het voorbeeld dat ze ooit eens een steen tegen het hoofd van een klasgenootje aan heeft gegooid nadat deze jongen haar pestte tijdens het zingen van het volkslied. Volgens de familie was het meisje een echt probleemkind.

Het judoproject heeft haar een stuk rustiger gemaakt, ze heeft haar agressie leren beheersen.

‘’Door de judolessen ben ik zelfverzekerder geworden. Ze leren me dat ik geduldig moet zijn en dat vechten niet de oplossing is, het mag alleen gebruikt worden als zelfbescherming.’’

Kinderen in haar omgeving kijken anders naar Birhane nu ze aan judo doet. Er wordt geen ruzie meer met haar gezocht en mocht het voorkomen weet ze nu hoe ze ermee moet omgaan.

De ouders van Birhane vertellen dat ze het erg fijn vinden dat ze aan judo doet. ‘’Ze weet nu hoe ze zichzelf kan beschermen. Dat komt in deze wijk goed van pas.’’ De fanatieke Birhane hoopt in de toekomst te blijven judoën en schrijven. Ze hoopt dat haar gedichten over een paar jaar ook in Nederland te lezen zijn. Haar ambities reiken nog verder: in de toekomst hoopt ze als dokter aan de slag te kunnen. Voor de ouders kan het in ieder geval al niet meer stuk, ze zijn enorm gelukkig als ze hun dochter zo zien stralen.

We hebben ons anker gevonden

Nadenkend over hoe het zou zijn
Hetgeen waar we over dromen
Waarvan we dachten dat het nooit zou gebeuren
Vandaag hebben we ons anker gevonden
Iemand die ons onder zijn hoede neemt

DIRES House of Sport
Een goede doelenorganisatie
Voor en door de samenleving
Worden we geholpen door sport

Met positiviteit en liefde
Jezelf ontwikkelen door fysieke activiteiten
Het maakt ons tot een eenheid
Door onze toewijding aan judo

Het maatschappelijk succes van
House of Sport is erg mooi
House of Sport is ons anker geworden

Judo judo
Het mengt de liefde
Door geduldig te zijn
De sport is goed
Het geeft ons discipline om te leren

Laten we judo een onderdeel
van onze cultuur maken
Het is onze beschermengel geworden
Azaji onze judotrainer
Hoewel we je niet kunnen betalen
voor wat je voor ons hebt gedaan
Zullen we je trots maken door hard te werken
en succesvol te worden

Gedicht Birhane