De 28-jarige Senayet Seleshi is een opvallende verschijning. Haar lange haar is ingevlochten in de kleuren rood en wit. Ze is altijd opgemaakt. ‘s Ochtends verschijnt ze met rode lippen op het sportterrein. Grote oorbellen maken haar nog kleurrijker. Veelal draagt ze een jurk. Soms  zelfgemaakt, soms gekocht. Senayet houdt van mode. En haar leven wordt hierdoor gekenmerkt. Haar grote droom is om een internationaal bekende modeontwerpster worden.

Nieuwe passie: mode

Door haar handicap trekt Senayet zich terug. Na schooltijd komt ze meteen naar huis en blijft ze binnen. Op het schoolplein speelt ze niet meer met haar vrienden. Laat staan dat ze sport. Als ze dit wel zou willen, was dit haast niet mogelijk met haar handicap. Ze vindt een andere passie: mode. Ze begint met het aanbrengen van versieringen op kleding.

Dansen

Senayet vindt ook een manier om haar energie kwijt te kunnen. Door zich aan te sluiten bij dansgroep Jackson, etaleert ze zichzelf bewust aan de buitenwereld. In deze dansgroep waar mensen met en zonder handicap samen optreden, durft ze zichzelf meer te openbaren. Ze durft haar handicap publiekelijk te tonen.

Deel van groep

Dit doet haar goed, ze wordt blij van dansen en ze doet nieuwe contacten op. Haar dansleraar heeft contact met Mulugeta Asmellash. Hij kiest Senayet en enkele andere dansers met een handicap uit om mee te doen aan het SPAT-project van Mulugeta. Senayet geeft aan dat dit sportproject niet haar eigen keuze is. Ze heeft van nature geen passie voor sport. Maar ze ziet in dat deelname aan het sportproject haar meer kansen zal geven. Ze stemt in en gaat ervoor. Het blijkt een goede keuze. Haar deelname aan de SPAT-opleiding doet haar verder opbloeien. De contacten met de andere SPAT-trainers geeft een boost aan haar sociale leven. Ze praat en lacht nu met andere mensen met een handicap. En ze ziet en ervaart aan levende lijve dat ze ook iets kunnen. Ze deel maakt deel uit van een groep waar ze wordt geaccepteerd voor wie en wat ze is.

Na het behalen van haar diploma gaat ze naar de scholen en revalidatiecentra toe om haar kennis over te brengen. Ze geniet hiervan. Door zichzelf te durven en kunnen zijn kan ze dit overdragen aan kinderen met en zonder handicap. Ze voelt zich in grote mate onafhankelijk. Iets wat ze nog niet eerder in deze mate heeft ervaren. Dit maakt haar trots. Hierdoor durft ze na te denken over toekomstplannen. Sinds een jaar woont ze op zichzelf en ze wil graag gaan samenwonen met haar vriend. Naast haar sportactiviteiten haalt ze veel energie uit het maken van heren- en dameskleding. Ze wil hiermee nu de wijde wereld veroveren. Iets wat ze als kind nooit had durven dromen.